KRÓTKI PRZEWODNIK O ŚLEPOCIE

Dziękujemy za kontakt z RNIB. Na tej stronie jest zawarte streszczenie odpowiedzi na niektóre pytania dotyczące ślepoty, które są nam regularnie zadawane wraz z niektórymi interesującymi zagadnieniami, które pomogą ci zrozumieć znaczenie utraty wzroku.
Duża liczba publikacji i ulotek informacyjnych dotyczących specyficznych aspektów inwalidztwa wzroku jest dostępna na żądanie z Urzędu Społecznej Edukacji przy RNIB. Większe zamówienia, (więcej niż 5 odbitek) powinny być wysyłane na adres:
Customer Services, RNIB, PO Box 173, Peterborough PE20WS tel. 0733-370777.
Jeśli jest jakaś dziedzina ślepoty, którą chciałbyś studiować powinieneś skontaktować się z RNIB REFERENCE LIBRARY, 224 Great Portland Street, London W1N6AA, tel. 071-388 1266
Jeśli jesteś osobą niewidomą możesz zechcieć zamówić kopię naszych mających się ukazać w przyszłości publikacji Sightwise. Publikacja ta zawiera w większych szczegółach wykaz organizacji i usług, które istnieją, aby pomagać ludziom z uszkodzonym wzrokiem, a także ich rodzinom i znajomym, przyjaciołom. Będzie dostępna w dużym druku, brajlu, alfabecie Moona i na taśmie magnetofonowej od RNIB Usług dla Klientów.
Możesz zechcieć także kupić kopię podręcznika In touch ("W kontakcie"), która jest także dostępna we wszystkich powyższych formach. Jest to poszerzony podręcznik, poradnik dotyczący usług świadczonych dla ludzi z upośledzeniem wzroku, wyprodukowany przez program In touch. Jest on dostępny pod adresem:
PO Box 7, London W3 6XJ.
Program In touch jest nadawany o godzinie 8.45 w czwartkowe wieczory w RADIO BBC 4. Jest on przygotowywany i prowadzony przez ludzi niewidomych a jego podmiotami zainteresowania są wszystkie osoby z upośledzeniem wzroku.
Niektóre adresy, których możesz potrzebować dla uzyskania dodatkowych informacji są podane w formie listy na końcu tego artykułu.
Proszę zwrócić uwagę, że w tej szczególnej karcie informacyjnej każdy słabowidzący jest nazywany "ona". Jest tak dlatego, że 72% w populacji ludzi słabowidzących jest płci żeńskiej.
Mamy nadzieję, że ta informacja będzie dla ciebie pomocna.

Co to jest ślepota?

"Niewidomy" - ten termin oznacza wysoki stopień utraty wzroku, tj. widzenie w dużo mniejszym zakresie niż normalnie lub nie widzenie zupełnie niczego. Pomimo tego, że słowo "niewidomy" jest szeroko stosowane dla określenia totalnej utraty wzroku to tylko 18% osób zarejestrowanych jako niewidomi nie ma żadnych użytecznych resztek wzroku. Pozostałe 82% ma zachowane szczątki wzroku.
Niektórzy ludzie niewidomi mogą zobaczyć przedmiot z odległości 3 metrów.
Jednostkę uznaje się za niewidomą według tego co na ten temat czytamy w ustawie o państwowej pomocy z 1948 roku, wtedy, gdy "jest na tyle niewidoma, że nie może wykonywać żadnej pracy, do której wzrok jest niezbędny i konieczny".
Sytuacja, o której mowa nie odnosi się tylko do zatrudnienia, ale także do każdej działalności, do której wzrok jest potrzebny.

Co to jest niedowidzenie?

Termin "niedowidzenie" odnosi się także do poważnej utraty widzenia, ale nie tak poważnej, jak w przypadku ślepoty. Termin ten generalnie znaczy nie widzieć bardzo dobrze, ale mieć wystarczające ostrość widzenia i pole widzenia, aby czytać czarnodruk i pisać jak osoba widząca.

Co to jest słabowidzenie?

Osłabiony, pogorszony znaczy, że coś, np. analizator wzroku, nie funkcjonuje tak dobrze jak mogłoby. Ludzie z osłabionym widzeniem nie mogą widzieć bardzo dobrze. Ludzie, którzy mają poważnie osłabione widzenie są zatem zarejestrowani jako niewidomi i niedowidzący.
Niektórzy ludzie nie lubią, gdy się im przylepia etykietki takie jak "niewidomy" lub "niedowidzący". Odbierają oni te terminy negatywnie i uważają, że wprowadzają one w błąd opinię publiczną. Z tego powodu wolą być określani mianem słabowidzących lub inwalidów wzroku.

Kto może być zarejestrowany jako osoba niewidoma?

Jednostka może być uznana za niewidomą jeśli jest w stanie widzieć jedynie znak litery na samej górze tablicy Snellena (stosowanej przez optyków i lekarzy okulistów) z odległości 3 metrów. Taką ostrość widzenia określa się ułamkiem 3/60 Sn. Pacjent może widzieć z odległości 3 metrów (przy zastosowaniu pełnej korekcji szkłami) to, co osoba normalnie widząca może zobaczyć z 60 metrów.
Niektórzy ludzie niewidomi mogą widzieć więcej niż w opisanym przypadku, ale tylko gdy mają litery umiejscowione dokładnie na "swojej linii widzenia", w zasięgu ich wzroku. W tym wypadku są oni wciąż bardzo niezaradni, mogą wpadać na różne przedmioty lub potykać się o stopnie schodów.

Kto może być uznany za niedowidzącego?

Za niedowidzących uznaje się osoby, które pomimo poważnie osłabionego widzenia nie są aż tak niesprawne sensorycznie, żeby być zarejestrowanymi jako niewidomi. W przypadku niedowidzenia jednostka może nie widzieć znaków liter na tablicy Snellena lepiej od osoby niewidomej, ale jej pole widzenia może być mniej ograniczone lub może ona widzieć wyraźniej niż osoba niewidoma, ale tylko w zakresie bardzo ograniczonej przestrzeni (ograniczonego pola widzenia).

Po co rejestrować?

Konieczną sprawą jest bycie zarejestrowanym jako niewidomy lub niedowidzący, ponieważ upoważnia to do pobierania finansowych zasiłków (renty inwalidzkiej). RNIB Benefits Rights Office udziela szczegółowej porady na jakich zasadach można domagać się zasiłków.
Bycie zarejestrowanym oznacza łatwiejszy dostęp do szerokiej gamy specjalnych usług, oprzyrządowania, porad, które zapewniają organizacje społeczne i instytucje użyteczności społecznej.

Kto rejestruje?

Każda rada hrabstwa, rada okręgu stołecznego i rada miasta Londyn mają rejestr ludzi niewidomych i niedowidzących zamieszkujących na danym terenie. Rejestracja może mieć miejsce tylko na podstawie zalecenia okulisty, w pełni wykwalifikowanego lekarza, który specjalizuje się w dziedzinie oczu i jego ochrony (zobacz punkt 18, poniżej).

Jak możesz trafić do rejestru?

Odwiedź swojego lekarza lub skontaktuj się ze swoim oddziałem instytucji użyteczności społecznej by uzyskać bezpłatne badania u okulisty.
Jeśli jesteś usatysfakcjonowany kryteriami i chcesz być zarejestrowany, okulista podpisze formularz a twoje nazwisko będzie przedstawione oddziałowi instytucji użyteczności społecznej, który załatwi ci wizytę u urzędnika, specjalisty.

Czy wszyscy ludzie niewidomi i niedowidzący są zarejestrowani?

Rejestracja nie jest obowiązkowa i RNIB szacuje, że każde 3 osoby na 4 kwalifikujące się do rejestracji jako niewidomi i niedowidzący decydują się nie ujawniać.
Sądzi się, że wielu ludzi jest nieświadomych korzyści płynących z rejestracji, a z kolei inni nie chcą by im oficjalnie przyczepiono etykietkę niepełnosprawnego, inwalidy.

Ile jest ludzi słabowidzących?

Badania OPCS DISABILITY stwierdziły u 1.7 milionów dorosłych Brytyjczyków "kłopoty w widzeniu".
RNIB szacuje, że 1 milion z powyższej liczby osób kwalifikuje się do rejestracji jako niewidomi i niedowidzący. Jednak tylko 1/4 z miliona osób jest aktualnie zarejestrowana.
Na całym świecie jest 42 miliony ludzi, którzy są niewidomi i o wiele więcej ludzi niedowidzących.

Zarejestrowane osoby niewidome i niedowidzące w Zjednoczonym Królestwie w dniu 31 marca 1988 roku.

Anglia
Niewidomi 126828
Niedowidzący 79048
Szkocja
Niewidomi 13760
Niedowidzący 4651
Walia
Niewidomi 8564
Niedowidzący 5764
Irlandia Płn.
Niewidomi 3833
Niedowidzący 1383
Zjednoczone Królestwo
Niewidomi 152985
Niedowidzący 90846
Razem
Słabowidzący 243831
Dane z Irlandii Płn. Pochodzą z 31.12.1987 roku. Dla uzyskania dalszych informacji proszę skontaktować się z biblioteką RNIB.
Dwie trzecie populacji ludzi z inwalidztwem wzroku ma ponad 75 lat. Innymi słowy więcej niż jedna osoba na pięć w wieku przekraczającym 75 lat jest w poważnym stopniu słabowidząca.
Większość populacji słabowidzących straciła wzrok w późniejszym okresie życia, ponieważ oczy psują się wraz z wiekiem. Tylko 9% w populacji osób niewidomych urodziło się z tym inwalidztwem.
6 na każde 10 osób słabowidzących ma inną poważną chorobę lub kalectwo. Wielu ludzi ma więcej niż jedno.

Jakie są przyczyny ślepoty?

Niektórzy ludzie rodzą się ze ślepotą a inni stają się niewidomymi wskutek choroby lub wypadku. Większość osób w tym kraju traci wzrok w późniejszym okresie życia i zwykle w wyniku procesu starzenia się. Jedną z najpowszechniejszych przyczyn słabowidzenia w starszym wieku jest zwyrodnienie plamiste, które dotyka centralnego widzenia.
Utrata centralnego widzenia sprawia, że czynności wykonywane z bliska, takie jak czytanie stają się trudniejsze, co powoduje, że osoba z tym schorzeniem wykorzystuje w większym stopniu widzenie obwodowe. Pomoce optyczne powiększające obraz są bardzo użyteczne. powiększone obrazy mogą wtedy łatwiej wpadać na niezaatakowane obszary oka i być widzialne.
Innymi stanami chorobowymi, wpływającymi na ostrość widzenia są: katarakta (zaćma), rozszczepienie siatkówki i zmiany na dnie oka typu pocukrzycowego.
Dwa schorzenia chorobowe dotykające pola widzenia, tj. pogarszające widzenie obwodowe i boczne to: jaskra oraz zwyrodnienie barwnikowe siatkówki (widzenie lunetowe).
Bezpieczne poruszanie się w przestrzeni jest największym problemem, ponieważ zdolność widzenia wszystkiego wokoło i ujmowania otoczenia "jednym rzutem oka" są ograniczone.
W krajach rozwijających się większość przypadków ślepoty spowodowanych jest niedożywieniem i chorobami (w innych krajach właściwa profilaktyka nie dopuszcza do tego). Zarówno dzieci, jak i dorośli mogą stać się niewidomi.

Jak to jest "stać się niewidomym"?

Jak czuje się człowiek w sytuacji utraty wzroku?
Nie ma prostej odpowiedzi na to pytanie, ponieważ dzieje się to różnie u każdej jednostki. Ludzie, którzy tracą wzrok nagle, wskutek wypadku na przykład, mają skłonność do traktowania tego faktu jako bardziej bolesnego niż ludzie, którzy urodzili się niewidomi lub ludzie, którzy tracą wzrok stopniowo. Nie mają tak dużo czasu, aby przystosować się do inwalidztwa. Może im zająć więcej czasu zdanie sobie sprawy z faktu, że ślepota to nie koniec świata, wielka tragedia. Z tego powodu mogą być rozzłoszczeni, przestraszeni i przegnębieni. W końcu jednak wielu ludzi godzi się ze ślepotą i zaczyna się uczyć jak pokonywać trudności spowodowane utratą wzroku.
To jak łatwo jednostka przezwycięża trudności zależy od wielu czynników. Każda jednostka słabowidząca jest indywidualnością z różnym stopniem utraty wzroku, a co za tym idzie z różnymi potrzebami, zdolnościami i oczekiwaniami. Każda jednostka otrzymuje również pomoc i wsparcie w różnym zakresie od ludzi z zewnątrz.

Jakie są problemy spowodowane przez inwalidztwo wzroku?

Ślepota może powodować wiele problemów, ale problemy te będą inne dla każdej jednostki i każda jednostka znajdzie własne rozwiązania tych problemów.
Jeśli nie możesz widzieć bardzo dobrze, to może sprawiać ci to trudność, aby poruszać się bezpiecznie po centrum handlowym. Nawet spacer do parku może być przerażającym doświadczeniem. Możliwymi rozwiązaniami w takich sytuacjach mogą być: korzystanie z białych lasek, psa - przewodnika lub poproszenie widzącego kolegi o pomoc.
Niektórym osobom sprawia większą trudność wykonywanie czynności życia codziennego takich jak ubieranie się lub robienie herbaty. Istnieje wiele rozwiązań problemów, o których mowa; między innymi korzystanie ze specjalnego oprzyrządowania, np. szyfru kolorowych guzików, by powiedzieć jakiego koloru są poszczególne części ubioru. Niektórzy ludzie mogą potrzebować nauczenia się nowych sposobów wykonywania tej samej czynności, jak odliczanie sekund w trakcie wlewania wody do imbryka, aby wiedzieć kiedy będzie on pełny. Działanie to wymaga praktyki i cierpliwości, aby opanować te techniki.
Czytanie i pisanie może być bardzo trudne, chociaż więcej niż 50% ludzi z osłabionym widzeniem może właściwie czytać duży druk. Istnieje także możliwość korzystania z systemów alternatywnych takich jak: brajl i Moon, taśmy magnetofonowe i korzystanie z widzącego przewodnika czytającego.
Jednym z największych problemów spowodowanych przez ślepotę jest izolacja zarówno fizyczna, jak i społeczna. Bardzo trudne może być dla niektórych ludzi niewidomych wyjście z domu albo nawiązywanie nowych znajomości. Telefon może okazać się jedyną formą kontaktu ze światem.
Ślepota może być kosztowna z powodu konieczności ponoszenia wydatków na specjalne oprzyrządowanie, taksówki, rachunki telefoniczne itd.

Jacy są ludzie niewidomi?

Ludzie niewidomi wywodzą się ze wszystkich środowisk. Niektórzy są inteligentni, a inni nie. Są niewidomi sportowcy, ogrodnicy, szachiści, nauczyciele i maszynistki, prawnicy, gospodynie domowe. Niektórzy ludzie niewidomi są młodzi, ale większość jest w starszym wieku, ponieważ większość utraciła wzrok wraz z postępującym wiekiem starczym. Niektóre dzieci niewidome uczęszczają do szkół specjalnych, gdy inne uczą się w integracji z dziećmi widzącymi. Niektórzy dorośli są zatrudnieni, ale większość jest bezrobotna lub przebywa na emeryturze.
Typowa osoba niewidoma jest wdową w starszym wieku, prawdopodobnie cierpi na artretyzm lub ujawnia trudności w słyszeniu, żyje samotnie na zasiłku, który otrzymuje od państwa i jest nieświadoma swoich praw i świadczeń, które istnieją by jej pomóc.

Jaka pomoc jest dostępna od państwa?

Rząd zaopatruje w wiele dobrodziejstw i świadczeń ludzi z inwalidztwem wzroku, chociaż nie istnieje coś takiego jak renta inwalidzka z tytułu utraty wzroku. Większość ludzi niewidomych jest zależna od zasiłków państwowych i większość żyje na granicy nędzy.
Rząd lokalny zapewnia wiele usług ludziom słabowidzącym, np. przez pracowników socjalnych i nauczycieli.

Kto to robi?

Praca socjalna
Pracownik socjalny, który jest przygotowany do pracy przy rozwiązywaniu wielu problemów, ale nie specjalizuje się on w jednej szczególnej dziedzinie jak, np. ślepota.
Instruktor orientacji przestrzennej, który jest przygotowany do nauczania bezpiecznego poruszania się w przestrzeni przez osoby niewidome.
Fachowy, techniczny instruktor, który jest przygotowany do uczenia komunikowania się i w zakresie przyswajania codziennych umiejętności domowych (czytanie, pisanie, gotowanie, mycie podłóg itp.).
Pracownik rehabilitacji mający umiejętności w zakresie poruszania się a także mający takie same kwalifikacje jak techniczny instruktor.

Zapomogi

"Agencja przyznawania zapomóg" zaopatruje w całą gamę zasiłków socjalnych, włącznie ze wsparciem dochodów", zasiłkiem inwalidzkim itp.
Badanie oczu
Optyk - pracownik mający pełne kwalifikacje do wydawania okularów i innych przyrządów optycznych
Oczny optyk - pracownik mający pełne kwalifikacje do badania wzroku, do wypisywania i wydawania okularów oraz innych przyrządów optycznych. Ma także przygotowanie w zakresie wykrywania nieprawidłowości i chorób oczu.
Lekarz od oczu z ogólną praktyka medyczną - lekarz wykwalifikowany do leczenia chorób oka, ale nie mający kwalifikacji do operowania oka.
Okulista - w pełni wykwalifikowany lekarz specjalizujący się w dziedzinie oczu i jego profilaktyki. Jedynie okulista jest przygotowany do diagnozowania i leczenia wszystkich "problemów oka" i tylko okulista może zarejestrować kogoś jako niewidomego lub niedowidzącego. Może także przepisać i wydać okulary i inne przyrządy optyczne.
"Danina na rzecz inwalidów wzroku" - każda osoba z inwalidztwem wzroku może skorzystać z daniny.
Kliniki dla inwalidów wzroku są umieszczone w większości szpitali i mogą pożyczyć pomoce dla osób słabowidzących takie jak, np. lupy.

Jaka pomoc jest dostępna ze strony organizacji społecznych?

Istnieją liczne organizacje społeczne zrzeszające ludzi pomagających osobom z inwalidztwem wzroku. W chwili, gdy niektóre z nich otrzymują niewielkie sumy od rządu, większość jest niezależnymi instytucjami charytatywnymi, opartymi na darowiznach i datkach od społeczeństwa. Większość powstała, by załatać specyficzne dziury w opiekuńczej funkcji państwa".

Co mogą ludzie widzący zrobić by pomóc ludziom z inwalidztwem wzroku?

Największym komplementem jaki możesz sprawić osobie z inwalidztwem wzroku jest zapomnieć o jej kalectwie. Nie szukaj substytutów dla takich słów jak "patrzeć" i "widzieć". Jest czymś całkowicie akceptowanym powiedzieć: "jestem ślepy, jak nietoperz czy też kret" jeśli nawet osoba, do której mówisz naprawdę taka jest. Kiedy spotkasz osobę słabowidzącą, powiedz kim jesteś. Mów bezpośrednio do niej, a nie za pośrednictwem osób trzecich. Nie odchodź bez powiedzenia, że odchodzisz, bo osoba niewidoma będzie mówiła do samej siebie, co nie jest miłe.
Zawsze zaoferuj pomoc pierwszy i nie obawiaj się zapytać: "Jak dużo możesz widzieć?". Jeśli prowadzisz osobę niewidomą pozwól jej uchwycić swoje ramię. Może być bowiem nieprzyjemne dla niej jak ją popychasz od tyłu na nieznane przeszkody. W trakcie prowadzenia powiedz osobie niewidomej kiedy zbliżają się schody lub krawężnik, a także czy biegną do góry, czy do dołu. Wskaż jej potencjalne przeszkody i powiedz czy znajdują się one na prawo czy na lewo. Połóż rękę osoby niewidomej na tylnej części krzesła, aby pomóc jej zorientować się gdzie ona usiadła.
Uważaj, by nie zostawiać drzwi otwartych i zawsze kładź rzeczy na swoje miejsce.
Jeśli sądzisz, że ktoś może potrzebować trochę pomocy, zapytaj o to. Pozwól powiedzieć tej osobie jakiego rodzaju pomocy by sobie życzyła. Pomoc ta może dotyczyć po prostu robienia zakupów, podwiezienia na dworzec, wstawienia bezpiecznika lub odczytania na głos listu.
Powiedz jej o usługach opisanych w tej ulotce. Większość ludzi niewidomych nie wie o szerokiej gamie usług i zasiłków, które przysługują jej z tytułu kalectwa.

Niektóre mity o ślepocie

Ludzie niepełnosprawni często mówią, że mogą sami uporać się z kalectwem, a to postawy pełnosprawnych wobec nich czynią ich "upośledzonymi". Istnieje wiele mylnych i nieprawdziwych wyobrażeń na temat ślepoty, które powodują problemy u ludzi niewidomych. Oto niektóre z nich:
MIT NR. 1 - Ludzie niewidomi nic nie widzą
Najpowszechniejszy mit głosi, że wszyscy ludzie niewidomi żyją w świecie całkowitej ciemności. W rzeczywistości tylko około 18% ludzi niewidomych nie ma wcale zdolności widzenia, tzn. nie widzi nic i większość z tych osób jest niewidoma od urodzenia.
Pozostałe 82% ludzi niewidomych ma widzenie obniżone w różnych stopniach. Niektórzy są w stanie tylko rozróżniać niewyraźne barwy i kształty. Jeszcze więcej osób może odczytać duży druk, a niektórzy mogą nawet odczytać zwykły druk.
Słabowidzenie wpływa na ostrość wzroku (wyrazistość, przejrzystość widzenia) i pole widzenia. Niektóre choroby dotykają ostrości, a inne pola widzenia. Nie jest niezwykłym jednak faktem, że niektórzy cierpią na więcej niż jeden defekt wzroku.
MIT NR. 2 - Ludzie niewidomi mają specjalne uzdolnienia
Następny mit głosi, że ludzie niewidomi są obdarzeni lepszym zmysłem dotyku, słuchu, smaku lub powonienia, co jest związane z kompensacją braku wzroku. De facto jest tak, że gdy sprawność jednego zmysłu obniża się, ludzie naturalnie częściej posługują się innymi pozostałymi im zmysłami, aby zgromadzić pełne informacje o otoczeniu.
Nie istnieje żaden "szósty zmysł", który umożliwia ludziom z inwalidztwem dokonywanie takich wyczynów jak wsiadanie do właściwego autobusu lub przygotowywanie posiłku bez udziału wzroku. Wykonywanie takich czynności wymaga zdrowego rozsądku i systematycznej praktyki.
Ludzie z inwalidztwem wzroku nie są wcale bardziej lub mnie inteligentni, weseli, wylewni, twórczy lub muzykalni niż ludzie widzący. Jeśli naprawdę zdarzy im się mieć jedną z tych cech lub uzdolnień, to przytaczając słowa Davida Scotta Blackhalla (niewidomego prezentera) "dzieje się tak dlatego, że są oni ludźmi, a nie dlatego, że są oni niewidomi".
MIT NR. 3 - Ludzie niewidomi poznają dotykiem twarze innych ludzi
Istnieje mit, ze ludzie niewidomi odczuwają twarze innych, aby dowiedzieć się jak oni wyglądają. W rzeczywistości 77% ludzi niewidomych ma zachowane wystarczając resztki wzroku, aby móc rozpoznawać z bliska swoich przyjaciół. Jeśli niewidoma osoba nie rozpozna ciebie, to po prostu zapyta ciebie kim jesteś. Odczuwanie dotykowe twojej twarzy nie będzie pomocne.
Prawdą jest jednak, że ludzie z wieloma, złożonymi upośledzeniami mogą wykorzystywać dotyk jako strategię do identyfikowania ludzi i przedmiotów. Tak dzieje się, gdy są oni niezdolni do porozumiewania się werbalnego za pomocą rozmowy. Dotyk może być wtedy jedynym sposobem zrozumienia świata i wyrażania swoich uczuć.
MIT NR. 4 - Wszyscy niewidomi ludzie czytają w brajlu
Braille jest formą tekstu wytłoczonego na specjalnym papierze (brajlonie) w specjalnej tabliczce zwanej braillowską, stosowaną przez ludzi niewidomych na całym świecie. Uważa się, że jedynie około 12.000 ludzi czyta regularnie brajlem w tym kraju. Czytanie brajlem jest niezbędne dla rozwijania zmysłu dotyku i jest to czynność często trudna dla ludzi w podeszłym wieku.
Łatwiejszą formą pisma wytłaczanego jest system Moon'a, który ma większe litery, ale nie jest tak powszechnie stosowany jak brajl.
Wielu ludzi słabowidzących posługuje się dużym drukiem i książkami mówionymi nagranymi na taśmach magnetofonowych.
MIT NR. 5 - Wszyscy ludzie niewidomi mają psy - przewodniki
W tym kraju jest około 6000 właścicieli psów - przewodników, co stanowi niewielki odsetek ogólnej liczby ludzi słabowidzących. Istnieje kilka przyczyn takiego stanu rzeczy. Większość ludzi słabowidzących jest w starszym wieku, wielu ma dodatkowe kalectwo lub chorobę i dlatego nie opuszcza własnego domu. Co więcej ludzie w podeszłym są niezdolni do opiekowania się "zdrowymi" i żywymi psami, które muszą być systematycznie karmione i tresowane. Większość ludzi niewidomych po prostu woli korzystać z innych pomocy takich jak biała laska lub ludzie widzący. Natomiast dla ludzi, którzy mają psy - przewodniki stanowią one bezcenną pomoc i są najlepszymi przyjaciółmi.
MIT NR. 6 - Ludzie niewidomi nie mogą wykonywać normalnych zawodów
Czasy kiedy aktywność zawodowa ludzi niewidomych sprowadzała się do plecenia koszyków i strojenia fortepianów minęły bezpowrotnie. W czasach nowej technologii, zatrważającego postępu techniczego wymyślono, np. takie "cuda techniki" jak mówiące komputery. Rewolucja techniczna sprawia, że istnieje bardzo niewiele zawodów, których nie mogą wykonywać ludzie niewidomi. Są bowiem słabowidzący nauczyciele, prawnicy, pracownicy socjalni, informatycy, bankierzy itd.Zawód - kierowca autobusu jest jednak wciąż nie wskazany dla niewidomych!!

UŻYTECZNE ADRESY

Agencja Zapomogowa, Benefit Enquiry Line tel. 0800882200
Zapewnia wolne i poufne porady w zakresie zapomóg socjalnych i sposobów starania się o nie.
Psy-przewodnicy dla Stowarzyszenia Niewidomych
Alexandra House 9-11 Park Street, Windsor, Berkshire SL4 1JR tel. 0753-8557
Tresuje psy na przewodników osób niewidomych i uczy tych ostatnich jak korzystać z tych psów.
Narodowa Federacja Niewidomych
National Office, Unity, Smyth Street, Westgate
Wakefield WF 1 1ER tel. 0924-291313
Organizacja samopomocy dla ludzi słabowidzących
Stowarzyszenie Niedowidzących
Queen's Road, Doncaster, South Yorkshire DN 1 2NX Tel. 0302-368998
Zapewnia informacje i usługi dla ludzi z osłabioną zdolnością widzenia

Królewski Narodowy Instytut dla Niewidomych
224 Great Portland Street, London W1N 6AA tel. 071-388 1266


Jest to największa organizacja dla niewidomych i niedowidzących ludzi w tym kraju. Za cel stawia sobie podniesienie standardu życiowego ludzi słabowidzących przez dostarczenie szerokiej gamy usług, towarów, informacji i porad.

Na początek

Royal National Institute of The Blind, London ©