ZATRUDNIENIE NIEWIDOMYCH I NIEDOWIDZĄCYCH

25 procent ludzi niewidomych w wieku produkcyjnym jest zatrudnionych. W porównaniu do całej populacji zatrudnionych, ta grupa inwalidów wzroku zajmuje przede wszystkim stanowiska pracy nie wymagające żadnych kwalifikacji lub wymagające kwalifikacji niepełnych. Tylko niewielka liczba z tej grupy pracuje zawodowo na stanowiska w pełni wykwalifikowanych i menadżerskich. Istnieje wiele przyczyn takiego stanu rzeczy. Wśród nich można wymienić następujące : brak przygotowania zawodowego, brak odpowiedniego wsparcia i oprzyrządowania technicznego, brak zaufania do ludzi niewidomych i negatywne postawy ludzi widzących.

Ludzie niewidomi i słabowidzący potrzebują specjalnego przygotowania, by wykonywać większość zawodów, podobnie jak ludzie widzące. W niektórych wypadkach mogą oni wymagać dłuższego przygotowania, dostosowanego do ich indywidualnych potrzeb. W niektórych przypadkach warunki zewnętrzne pracy muszą ulec adaptacji. Może ona polegać na przesunięciu biórka w celu uzyskania maksymalnej ilości światła.

Niektórzy ludzie z osłabionym wzrokiem potrzebują specjalistycznego oprzyrządowania, umożliwiającego im wykonywanie takiej samej pracy jak osobie widzącej. Oprzyrządowanie to stanowi cała gama obiektów o różnym stopniu złożoności : od grubego pisaka (flamastra) z filcową końcówką do pisania, co umożliwia łatwiejsze odczytywanie napisanego tekstu, aż do wyszukanych edytorów tekstu, które podają informacje w brajlu lub w "mowie syntetyzowanej" emitowanej przez syntetyzer mowy.

Wielu ludzi z uszkodzonym wzrokiem nie ma pewności co do swoich własnych zdolności. To poczucie braku pewności nawarstwia się i wzmacnia przez uprzedzenia innych ludzi wobec ludzi niewidomych. Jeśli pewni ludzie mówią ci wiele razy, że nie umiesz czegoś zrobić, to w końcu w to uwierzysz.

Wielu ludzi jest nieświadomych w zakresie specjalnych potrzeb i zdolności osób niepełnosprawnych. Ludzie widzący nie rozumieją niewidomych i ślepoty. Sądzą, że niewidomi nie umieją pracować, a co więcej, że mogą oni wykonywać jedynie zawody, które wykonywali niewidomi w ubiegłym wieku, jak np. strojenie fortepianów lub plecenie koszyków.

W przeszłości ludzie niewidomi byli wyznaczani do prac, które widzący uważali za odpowiednie dla nich. Były to elementarne prace manualne, ręczne, a także "żebranie na ulicy".

Uważa się, że wielu ludzi niewidomych pracuje w zakładach pracy chronionej lub we własnych domach (chałupnictwo), ale tylko niewielu ma takie umiejętności, które umożliwiłyby założenie własnego biznesu.

W obecnych czasach ludzi niewidomi mogą wykonywać większość zawodów, gdy zapewni się im właściwe przygotowanie, wsparcie i pomoc. Są np. niewidomi politycy, prawnicy, businessmeni, pielęgniarki, nauczyciele, malarze, informatycy.

Copyright by RNIB, London