LUDZIE NIEWIDOMI I SŁABOWIDZĄCY W PODESZŁYM WIEKU

W Wielkiej Brytanii jest blisko milion osób niewidomych i niedowidzących. 72 % spośród tej liczby jest płci żeńskiej, a 66 % jest w wieku przekraczającym 75 lat. Oznacza to, że jedna na pięć osób w wieku ponad 75 lat w tym kraju jest słabowidząca.

Większość spośród tej populacji traci wzrok stopniowo wraz z postępującym wiekiem starczym. Wielu przychodzi z ogromną trudnością wychodzenie poza teren własnego domu lub samodzielne wykonywanie pewnych czynności takich jak: robienie zakupów lub czytanie. Trudności te nawarstwiają się jeśli osoby te mają dodatkowe kalectwo, jak artretyzm lub głuchotę.

Wielu ludzi niewidomych i słabowidzących w podeszłym wieku żyje samotnie. Większość jest bardzo biedna, żyje ze skromnych rent lub zasiłków inwalidzkich. Większość osób słabowidzących w podeszłym wieku jest nieświadoma zapomóg i usług dla nich dostępnych. Pewna niewielka ich część niechętnie akceptuje fakt bycia "podmiotami" działalności dobroczynnej, charytatywnej osób widzących, pomimo, że prawnie im przysługują zapomogi i świadczenia.

Dla niektórych ludzi pewnym skutecznym rozwiązaniem może być przeprowadzka do domu, w którym uzyskają oni specjalistyczną opiekę. Większość jednak ludzi woli pozostanie we własnych domach, które są im znane od podszewki. Przeprowadzenie się do nowego domu jest zawsze denerwujące, nawet w większym stopniu dla ludzi z inwalidztwem wzroku. Osoby słabowidzące znają topografię swojego własnego domu, wiedzą gdzie się znajdują wszystkie przedmioty tj. meble, ubrania, itp.

Przy zapewnieniu właściwej pomocy i wsparcia, ludzie w starszym wieku z inwalidztwem wzroku są w stanie pozostawać niezależnymi tj, wykonywać różne czynności samodzielnie i uczestniczyć w wielu zajęciach. Popularnymi hobby są; czytanie, robienie na drutach i ogrodnictwo.

Wśród form pomocy dostępnych dla starszych ludzi słabowidzących można wyróżnić: stoliki na kółkach do podawania posiłków, pomoc domową, książki mówione, gazety mówione, korzystanie z usług osoby czytającej, odwiedziny przyjaciół.

Niestety pomoc oferowana przez państwo jest rażąco niedostateczna. Wielu ludzi niewidomych musi polegać na sąsiadach lub organizacjach społecznych takich jak RNIB.

Charakter pomocy, która powinna być zaoferowana zależy od indywidualnych potrzeb każdej jednostki. Niektórzy ludzie bardzo lubią czytać a więc zaopatrują się w książki brajlowskie lub moonowskie.

Copyright by RNIB, London