Teoria ogólnego napięcia Agnew

Agnew (za: Mazerolle i in., 2000) uznał, że jednostka, doświadcza napięcia w trzech różnych sytuacjach:

  1. Napięcie może powstawać, ponieważ jednostki nie osiągają celów, które uznają za wartościowe.
  2. Napięcie jest wywoływane przez usunięcie bodźca o dodatniej dla podmiotu wartości tj. kiedy jednostki tracą coś, czemu przypisują dodatnią wartość jak np. rodzica, chłopaka lub dziewczynę, możliwość uczęszczania do szkoły lub występowania w jakiejś drużynie sportowej lub rekreacyjnej.
  3. Napięcie może wynikać z przedstawiania przykrych sytuacji lub zdarzeń. Ten rodzaj napięcia odzwierciedla problem, który powstaje dla jednostek wtedy, gdy doświadczają one awersywnych sytuacji takich jak wiktymizacja (przemoc seksualna, fizyczna), zaniedbanie pedagogiczne lub wtedy gdy mają ujemne doświadczenia w szkole lub w rodzinie.

Według tej teorii jednostki, które cechuje napięcie mogą doświadczać ujemnych stanów afektywnych (np.złości, gniewu), które zwiększają prawdopodobieństwo przestępczych zachowań adaptacyjnych. Agnew podjął próbę wyszczególnienia kiedy istnieje większe prawdopodobieństwo, że przestępczość się pojawi. To co stanowi kwestię problematyczną, według tej teorii, to fakt, kiedy jednostki, które są narażone na napięcie stają się rozgniewane z powodu uwarunkowań sytuacyjnych. Doświadczanie silnego poczucia gniewu, w warunkach napięcia, zwiększa prawdopodobieństwo przestępczych zachowań adaptacyjnych np. przemocy (Mazerolle i in., 2000).

Literatura:

Mazerolle P., Burton V. S., Cullen F. T., Evans T. D., Payne G. L. (2000). Strain, anger and delinquent adaptations. Specifying general strain theory. Journal of Criminal Justice, t. 28, 89 - 101.

Copyright by Elsevier Science Ltd.